marinskate.nl
al 13 jaar gewoon de beste skateschool

 

De gelukkige geboorte van een passie...

Wie kent niet de periodes in zijn leven waarin het even niet loopt zoals je dat zelf graag zou zien.Van die momenten waarop je voor je gevoel alleen maar bezig bent met alles wat moet en verstandig is en je er uiteindelijk achter komt dat er nergens in de week een moment is geweest waarop je iets hebt gedaan, alleen maar omdat je het leuk vond.

Precies in zo’n periode besloot ik een lang gekoesterde droom proberen waar te maken. Sinds ik zo rond 1988 de eerste mensen op wielen voorbij zag rollen heb ik altijd gedacht: ‘Dat wil ik ook’!  Als kind was ik immers altijd al dol op rolschaatsen geweest.

Ik vond (en dat vind ik nog) dat je wel verantwoord de weg op moet gaan, dat je jezelf moet beschermen en dat je toch tenminste moet kunnen remmen.  De enige skateschool in de omgeving was snel gevonden op internet, de stap om me daadwerkelijk aan te melden heeft wat langer geduurd. Bezwaren als: “ben ik niet te oud, zou ik het nog wel kunnen leren?”, dreigden mijn stevig genomen besluit te ondermijnen.

Na veel heen en weer gemail en lang wachten, was daar uiteindelijk de eerste les. Op een achteraf gelegen weggetje van een industrieterrein met een paar geleende skates en gehuurde beschermers heb ik mijn eerste meters in bittere kou gerold.  De wind was guur, de regen dreigde, maar ik gloeide op, ik voelde bijna het geluk uit mijn ogen stralen, ik wist toen gelijk al dat ik het nog leuker vond dan ik altijd had gedacht.

Het weer was ons die lente overigens niet echt gunstig gezind, zodat we menigmaal onze toevlucht tot een parkeergarage moesten nemen, maar dat kon bij mij de pret niet drukken.

Bijna dagelijks stond ik bij ons in het park de in de les aangeleerde technieken tot in den treure te oefenen, nijdig werd ik als ik het niet onder de knie kreeg. Ik geloof dat toen het woord fanatiek voor mij een heel andere betekenis heeft gekregen.

Mijn skateleraar moet af en toe doodmoe zijn geworden van het steeds maar vragen om uitleg en het alsmaar opnieuw voordoen van een vaardigheid.

Na de beginnerscursus heb ik eigen skates gekocht en meegedaan met de vervolgcursus en daarna  bij de toerskategroep om afstanden te kunnen rijden.

Uiteindelijk reed ik in al in september van het zelfde jaar de marathon van Rotterdam, met, al voordat ik was gefinisht, het voornemen om hem het jaar daarop nog een keer en dan veel sneller te rijden.

Nu een paar jaar later sta ik inmiddels in de zomermaanden ongeveer 5x per week op de wielen, zowel om zelf te rijden als om andere mensen de lol van het skeeleren te laten beleven. Daarnaast heb ik zelf mijn diploma skeelertrainer gehaald, ben ik door blessures een tijdje uitgerangeerd geweest en kan ik mij een leven zonder rollen eigenlijk niet meer voorstellen.

Waar een jeugddroom,een enthousiaste geduldige cursusleider,een gezellige groep, een beetje lef en doorzettingsvermogen al niet toe kunnen leiden…….

Precies de gelukkige geboorte van een passie.

 

 

Top | jemoesteensskaten@gmail.com